In Vesta krijgt elke cliënt activiteiten die aangepast zijn aan zijn of haar noden en interesses. Een uitdagende opdracht maar ik vind dat we een heel uitgebreid en divers aanbod hebben.

Medewerker

Ik ben Johan en woon in Oostakker, samen met m’n lief, Trui… Ik heb altijd graag getekend. Daarom ging ik als jonge gast naar de kunsthumaniora in Gent  en heb ik daarna “Schilderkunst” gestudeerd in Sint-Lucas .

Momenteel geef ik les in de academie van Waasmunster en werk sinds 2000 in Vesta, in de dienst dagbesteding-ergotherapie. In Waasmunster geef ik les aan mensen die willen leren schilderen.  In Vesta geef ik vooral het atelier “Schilderen”. Een atelier waarin heel  veel  getekend en geschilderd wordt. Ik sta ook bij het “open aanbod” en ga met enkele vroege vogels wandelen.

Die twee jobs zijn een ideale combinatie. Ik ben heel content! Ik schilder zelf ook. Ik heb een atelier(tje) in Oostakker  waar ik heel veel tijd spendeer.

In Vesta krijgt elke cliënt activiteiten die aangepast zijn aan zijn of haar noden en interesses. Dit kan gaan van sport tot werken met dieren, van activiteiten die eerder belevend zijn tot tekenen en schilderen. We bieden cliënten activiteiten aan die voor hen fijn en zinvol zijn.

Een uitdagende opdracht maar ik vind dat we een heel uitgebreid en divers aanbod hebben.

Ik vind het altijd fijn als er een tentoonstellingsproject is waarin ook andere kunstateliers betrokken zijn. Zo waren de workshops in de Verbeke foundation naar aanleiding van Special Art 2017 leuk om te doen. Zowel voor de kunstenaars van Vesta  als voor mij.  In 2018 doen we mee met Amazing Art in Lokeren. Daar tonen we samen met het kunstatelier “De Sperwer” uit Lokeren en “Mozaïek “ uit Oostakker kunstwerken in de winkelvitrines van Lokeren.  Achteraf worden enkele van die kunstwerken geveild. Daar kijk ik heel erg naar uit.  

In Vesta is iedereen een beetje raar, naar de titel van de song van dEUS: “Everybody’s weird”.  We hebben allemaal onze vreemde kantjes maar dat maakt iedereen net mooi, leuk en interessant. Dat vind ik mooi aan Vesta.  Zoveel verschillende mensen met allemaal hun bijzondere kantjes. Dit geldt voor de directie, begeleiding, cliënten en zelfs de ergo’s zijn een beetje “weird”!

Ik kan veel herinneringen ophalen aan Vesta, maar dé herinnering voor mij is toch het gesprek dat Kris (een oud collega) en ik opnamen voor “Radio Vesta” tussen Murielle Scherre van “La fille d’o” en de door ons fel gemiste Fatima. Het gesprek ging onder andere over specifiek ondergoed voor mensen van Vesta. Er ontstond een mooie chemie tussen Fatima en Murielle.  Kris en ikzelf zaten met rode oortjes te luisteren. Het gesprek was zeker een illustratie van “everybody’s weird”! (zowel Murielle, Fatima, Kris als ik). Dit gezegd zijnde: dat ondergoed ontworpen door Murielle en Fatima zou ik niet willen dragen!   

Terug naar overzicht